KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2020/12159 E., 2021/5800 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mayıs 2021
- Mahkeme
- İZMİR Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hükümler
- a- Mahkûmiyet; İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/173 - esas ve 2018/36 sayılı kararı
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
b- İstinaf Başvurusunun Düzeltilerek Esastan Reddi; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 25/03/2019 - 2018/1131 esas ve 2019/601 sayılı kararı
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
A- Sanık ... hakkında "Uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde:
Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra, sanığın tutuklu bulunduğu Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığıyla gönderdiği 4.4.2019 tarihli dilekçesi ile “...temyiz hakkımdan vazgeçiyorum...” şeklindeki beyanı ile temyiz isteğinden vazgeçtiğinden, sanık hakkındaki hükmün temyizden vazgeçme nedeniyle İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,
B- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkındaki "Uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde:
Sanıklar müdafilerinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, hükmolunan cezaların süresine göre, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesinin 1. fıkrası uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesinin 1. fıkrası ile 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince takdiren reddine karar verilerek, duruşmasız inceleme yapılmıştır.
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2020/12159, K. 2021/5800, 20 Mayıs 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama