KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2020/12237 E., 2021/13098 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Aralık 2021
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hükümler
- a) Mahkûmiyet; İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/11/2018 tarih, 2018/392 esas ve 2018/437 sayılı kararı
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
b) Mahkûmiyet (İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak); İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 16/04/2019 tarih, 2018/3596 esas ve 2019/1124 sayılı kararı
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanığın temyiz isteminin CMK'nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;
Sanık hakkında 04/06/2018 tarihinde işlediği ileri sürülen "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçu nedeniyle 27/07/2018 tarihli iddianame ile temyiz konusu bu davanın açıldığı; sanığın 09/07/2018 tarihinde işlediği başka bir uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı 27/09/2018 tarihli iddianame ile açılan dava sonucunda İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/12/2018 tarihli 2018/398 (E) ve 2018/408 (K) sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin olarak,
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 18/04/2019 tarihli 2019/434 esas 2019/1111 karar sayılı kararı ile temyize konu 04/06/2018 tarihli eylemi ile bağlantı sebebiyle bozma yönünde karar verildiği, her iki dosyanın suç tarihleri ve iddianame tarihlerine göre hukuki kesintinin bulunmadığı anlaşıldığından, belirtilen davaların birleştirilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, eylemlerinin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışıldıktan sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2020/12237, K. 2021/13098, 7 Aralık 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama