Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/12338 K.2021/6195

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenin dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, ancak;

1-) Sanığın aşamalardaki savunmalarında, üzerinde ele geçen maddeleri satın aldığını beyan ettiği Arnavutköy Salıpazarı civarında bulunan Şahin Süvari isimli şahsın araştırılıp ifadesinin alınması, sonuca göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sanık hakkında TCK’nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılması gerekirken, eksik araştırma ile karar verilmesi,

2- ) Hükümden sonra, TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-) Hükümden önce 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamına alınması karşısında, sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan İstanbul 67. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2015 tarih ve 2014/1201 esas ve 2015/858 sayılı kararı sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 10 ay hapis cezası verilip, TCK'nın 51. maddesi gereğince erteleme kararı verildiği, kararın 17.11.2015 tarihinde kesinleştirildiği,

söz konusu suç hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2018 tarihli 2017/92 esas ve 2018/118 sayılı mahkûmiyet kararının ortadan kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 29.05.2019 tarihli, 2018/2122 esas ve 2019/1615 karar sayılı hükmü hukuka aykırı bulunduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,