Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/12347 K.2021/3797

2- İstinaf başvurusunun esastan reddi: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 13/05/2019 tarihli, 2018/2320 esas ve 2019/976 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenin dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın 26/03/2014 tarihli suç nedeniyle “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçu sabit ise de; zincirleme suça ilişkin TCK'nın 43. maddesiyle uygulama yapılabilmesi için cezalandırılabilir nitelikte birden fazla eylemin bulunması gerektiği, 26/03/2014 tarihli ilk aramada ele geçen uyuşturucu madde paketleri üzerinde sanığın parmak izi bulunduğu, evin anahtarının temyiz dışı sanıklar ... ve ...’te de bulunduğu, 31/03/2013 tarihli olay tutanağına göre 26/03/2014 tarihli ilk aramadan sonra suça konu uyuşturucu maddelerin bulunduğu evin kolluk görevlileri tarafından sürekli gözetimi yapılmadığı, değişik gün ve saatlerde kontrol edildiği,

bu nedenle 31/03/2014 tarihli ikinci aramada ele geçirilen uyuşturucu maddenin eve sanık ... tarafından getirildiği ve sanığın aynı suç işleme kararının icrası kapsamında uyuşturucu madde ticareti yapmaya devam ettiği hususunun her

türlü şüpheden uzak şekilde ispatlanamadığı gözetilerek, sanığın sadece 26/03/2014 tarihli suç nedeniyle cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, koşulları oluşmadığı halde TCK’nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümleri uygulanarak fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,