KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2020/12676 E., 2022/4245 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2022
- Mahkeme
- BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hükümler
- 1- Mahkûmiyet; Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/01/2019 - 2018/184 esas ve 2019/13 sayılı kararı
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
2- İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 17/05/2019 2019/1978 esas ve 2019/1022 sayılı kararı Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin dilekçesindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
Sanığın aracında yapılan aramada ele geçen hassas terazi ile uyuşturucu maddelerin niteliği, miktarı ve ele geçiriliş şekli dikkate alındığında, sanık hakkında TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanma koşulları bulunduğu gözetilmeden istinaf incelemesinde TCK'nın 188/4-a maddesi uyarınca yapılan uygulamanın, hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf talebinin düzeltilerek esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2020/12676, K. 2022/4245, 4 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama