KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2020/12811 E., 2021/2518 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2021
- Mahkeme
- BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Hükümler a) Mahkûmiyet; Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 29/01/2019 tarihli, 2017/242 esas ve 2019/31 sayılı kararı b) İstinaf başvurusunun esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 25/04/2019 tarihli, 2019/1291esas ve 2019/775 sayılı kararı
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
1- Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde:
Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra, tutuklu sanığın Ceza İnfaz Kurumundan gönderdiği 11.01.2021 tarihli dilekçesi ile "8 yıl 4 ay hapis cezasını kabul ediyorum ve temyiz hakkımdan feragat ederek vazgeçiyorum. Bu sebeple dosyamın tarafınızca onanıp gönderilmesini talep ediyorum." şeklindeki beyanının, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,
2- Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde:
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de dikkate alınarak sanık müdafilerinin dilekçelerindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönlerine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere göre yapılan incelemede,
TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Yasa ile yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan İlk Derece Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2020/12811, K. 2021/2518, 23 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama