KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2020/1302 E., 2021/2844 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Mart 2021
- Mahkeme
- ANTALYA Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- 1- Mahkûmiyet; Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/10/2018 gün - 2017/598 esas ve 2018/429 sayılı kararı
Karar Metni
247 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
2- Mahkûmiyet (ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak); Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 10/07/2019 gün - 2018/2097 esas ve 2019/1284 sayılı kararı
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Sanık müdafii süresinde duruşma talebinde bulunmuş ise de; dosya kapsamı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanık hakkındaki inceleme takdiren duruşmasız olarak yapılmıştır.
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönlerine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere göre yapılan incelemede,
Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulmasına dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan hapis cezasının süresi ve tutuklama tarihine göre sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/2. fıkrası uyarınca dosyanın Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 01/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2020/1302, K. 2021/2844, 1 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama