Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/13225 K.2021/6015

27.12.2018 tarih, 2018/329 esas ve 2018/391 karar sayılı ilam b) Eleştiri suretiyle İstinaf Başvurularının Esastan Reddi; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 29.01.2020 tarih, 2019/556 esas ve 2020/92 karar sayılı ilam

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz isteminin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1)Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “31.05.2018” yerine hatalı olarak ''22.05.2018 '' şeklinde yazılması,

2)Sanıklara verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca aylık taksitler halinde ve her ay eşit miktarlarda tahsil edilmesi şartıyla 24 eşit taksit halinde tahsiline, taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan miktarın tamamının bir seferde tahsil edileceğine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

3)Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz istemleri bu nedenlerle yerinde olduğundan, CMK'nın 302. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesi hükmünün;

1) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “ 31.05.2018” olarak yazılması,

2) Hüküm fıkrasının, sanıklara verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafına “...geri kalan miktarın tamamının bir seferde tahsil edileceğinin” ibaresinden sonra gelmek üzere “ ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” ibaresinin eklenmesi,

3) TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

Suretiyle CMK'nın 303. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK TEMYİZ BAŞVURULARININ ESASTAN REDDİNE,

Hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihine göre, sanıklar hakkındaki tahliye taleplerinin reddine,