Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/13575 K.2022/11627

30/06/2016 tarih, 2016/246 esas ve 2016/368 karar 2- Mahkûmiyet: Sivas 4. Asliye Ceza Mahkemesi 27/09/2019 tarih, 2019/396 esas ve 2019/573 karar 3- İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi: Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi 18/10/2019 tarih, 2019/30 esas ve 2019/28 karar 4- Temyiz isteminin CMK'nın 296/1. maddesi gereğince reddi: Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi 29/11/2019 tarih, 2019/30 esas ve 2019/28 ek karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık hakkında, 13/01/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle, Sivas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/09/2019 tarih, 2019/396 esas ve 2019/573 sayılı kararı ile 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, denetim süresi içinde 27/02/2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle açıklandığı ve sanık hakkında 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmolunduğu,

kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 18/10/2019 tarihli kararı ile “sanık ile birlikte iki kişinin içinde bulunduğu araçta yapılan aramada ele geçirilen suç konusu uyuşturucu maddenin kime ait olduğunun bilinmediği bir aşamada, sanığın kendisine ait olduğunu söyleyerek suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiğinin anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK'nın 192/3. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

kanuna aykırı olup, istinaf başvurusunda bulunan sanığın istinaf iddiası bu nedenle yerinde olup, bu aykırılık 5271 sayılı Kanunun 280/1-a ve 303/1-f maddesi uyarınca yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan; hükmün 1. bendinden sonra gelmek üzere “ sanığın uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu söyleyerek suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği anlaşılmakla, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 192/3. maddesi uyarınca cezasından yarı

oranında indirim yapılmak suretiyle sanığın 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesine, hükmün takdiri indirim nedeninin uygulandığı paragrafta yer alan “ 1yıl 8 ay hapis cezası ” ibaresinin ise “10 ay hapis cezası” olarak değiştirilmesi” suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği;

İlk derece mahkemesince hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesince verilen ceza arttırılmadığından ve CMK’nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından,

sanığın temyiz isteminin CMK’nın 296/1. maddesinde yer alan “Temyiz istemi, kanunî sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” hükmü gereği reddine dair Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 29/11/2019 tarihli ek kararı hukuka uygun olduğundan, sanığın CMK’nın 296/2. maddesinde yer alan “Temyiz eden, ret kararının kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde Yargıtaydan bu hususta bir karar vermesini isteyebilir.

Bu takdirde dosya Yargıtaya gönderilir. Ancak, bu nedenden dolayı hükmün infazı ertelenemez.” hükmü kapsamındaki temyiz isteminin, CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca REDDİNE,