Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/14248 K.2021/7104

b) Sanık ... hakkında düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi ile sanık ... akkında istinaf başvurusunun esastan reddi; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin 06/12/2019 tarihli 2019/4107 esas ve 2019/2158 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler Cumhuriyet savcısı ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A-Sanık ... hakkında verilen beraat kararının incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu, anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede, eylemin sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına ilişkin vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından; sanığın beraatine dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

B-Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde:

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra, tutuklu sanığın Ceza

İnfaz Kurumundan gönderdiği 21.05.2021 tarihli dilekçesi ile "Temyiz hakkımdan feragat ediyorum.” şeklindeki beyanının, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, hükme yönelik Cumhuriyet savcısının temyizine hasren yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de dikkate alınarak Cumhuriyet savcısının dilekçesindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönlerine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere göre yapılan incelemede,

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1-Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

2-Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri bu nedenlerle yerinde olduğundan, CMK'nın 302. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesi hükmünün;

1-Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin (3) numaralı bölümün 4. paragrafına “... tamamının tahsil edileceği” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” ibaresinin eklenmesi,

2-TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili (3) numaralı bölümün 5. paragrafına “.. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler” ibaresinin yazılması,

Suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün DÜZELTİLEREK TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,