Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/14336 K.2021/13922

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilip, 02.03.2020 tarihinde sanık müdafiine, 09.03.2020 tarihinde sanığa tebliğ edilen hükmün sanık müdafii tarafından 02.03.2020 tarihli e- imzalı dilekçesi ile temyiz edilmesinden önce, tutuklu sanığın ceza infaz kurumundan "...cezamın siz büyüklerimden onaylanmasını istiyorum." şeklindeki beyanını içerir 13.03.2020 tarihli dilekçeyi gönderdiği, 17.03.2020 tarihli ek karar ile sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine karar verildiği, 22.03.2020 tarihinde sanık müdafiine tebliğ edilen ek kararın sanık müdafii tarafından 19.03.2020 tarihinde süresinde temyiz edildiği anlaşılmakla;

5271 sayılı CMK'nın 296. maddesinde düzenlenen "(1) Temyiz istemi, kanunî sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder. (2) Temyiz eden, ret kararının kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde Yargıtaydan bu hususta bir karar vermesini isteyebilir. Bu takdirde dosya Yargıtaya gönderilir. Ancak, bu nedenden dolayı hükmün infazı ertelenemez." hükmü gereğince yapılan incelemede:

Yabancı uyruklu sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasında tercüman eşliğinde ifadesinin alındığı, ancak sanığın cezaevinden UYAP üzerinden gönderdiği cezasının onaylanmasına ilişkin dilekçesinin tercümansız olduğu, sanığın temyizden açıkça vazgeçtiğine ilişkin tercüman eşliğinde alınmış bir beyanın bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz talebinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğundan ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Ceza Dairesinin 12.03.2020 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebebinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanığın yakalandığında kendi beyanına göre kimliğinin ... olarak tespit edildiği, Narkotik Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğüne intikal edildiğinde görevlilere ibraz ettiği pasaportun sahte olduğu ve beyanına göre kimlik tespiti yapıldığı, sanık ...’nin kimliğini ispat edecek herhangi bir belge bulunmadığı, ... İl Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme Şube Müdürlüğünce düzenlenen 02.05.2019 tarihli uzmanlık raporunda, ...’nin on parmak izlerinin yapılan sorgulamasında...kimlik bilgisi ile alınan şahsın parmak izleriyle aynı olduğunun, ....İl Göç İdaresi Müdürlüğü ile yapılan yazışmalarda söz konusu kimlik bilgileri ile ilgili herhangi bir bilgiye ulaşılamadığının bildirilmesi karşısında;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21/04/2015 tarih ve 2014/10-623 esas, 2015/117 sayılı kararında da "Yabancı uyruklu olup, yakalandığında üzerinde herhangi bir kimlik belgesi çıkmayan sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları ile ilgili hiçbir araştırma yapılmadan sadece beyan edilen kimlik bilgilerine dayanılarak hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır" denilmiştir.

6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu'nun 91. maddesinde geçici koruma "Ülkesinden ayrılmaya zorlanmış, ayrıldığı ülkeye geri dönemeyen, acil ve geçici koruma bulmak amacıyla kitlesel olarak sınırlarımıza gelen veya sınırlarımızı geçen yabancılara geçici koruma sağlanabilir." şeklinde hüküm altına alınmış, bu kişilerin Türkiye'ye kabulü, Türkiye'de kalışı, hak ve yükümlülüklerinin Bakanlar Kurulu tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği belirtilmiştir.

6458 sayılı Kanunun 91. maddesi uyarınca çıkartılan Geçici Koruma Yönetmeliğinin (Bakanlar Kurulu Kararının Tarihi: 13/10/2014 No: 2014/6883 Dayandığı Kanunun Tarihi: 04/04/2013 No: 6458 Yayımlandığı Resmi Gazete'nin Tarihi: 22/10/2014 No: 29153) 21. maddesinde;

bu Yönetmelik kapsamındaki yabancıların kayıtları sırasında kimliğine ilişkin belge sunamayan yabancının, aksi ispat edilinceye kadar beyanının esas alınacağı, fotoğraf, parmak izi ya da kimlik tespitine elverişli diğer biyometrik verilerin esas alınıp merkezi veri tabanına kaydedileceği, mevcut biyometrik verilerle eşleştirileceği, kayıt altına alınan yabancıların bilgilerinin derhal Göç İdaresi Genel Müdürlüğüne bildirileceği, yabancıların kayıt bilgilerinin doğum, ölüm, evlilik, boşanma, gönüllü geri dönüş gibi hallerde güncelleneceği, adres kayıt sistemine kaydedilecekleri düzenlemeleri getirilmiş, 22. maddesinde ise;

kayıt işlemleri tamamlananlara, valilikler tarafından geçici koruma kimlik belgesi düzenleneceği, geçici koruma kimlik belgesi verilenlere, 25/04/2006 tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu kapsamında yabancı kimlik numarası verileceği belirtilmiştir.

6458 sayılı Kanun'un 121. maddesine dayanılarak çıkartılan Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik 17 Mart 2016 tarih ve 29656 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Bu itibarla, somut olayda sanığın kimliğini ispat edecek herhangi bir belge bulunmadığının ve kimliğinin tespitine yönelik başkaca bir işlem yapılmadığının anlaşılması karşısında, İran uyruklu sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtlarının, sanığın vatandaşı olduğu ülke ve gerektiğinde uluslararası kurum ve kuruluşlardan genelgeler doğrultusunda temin edilip,

sanığın resmi kimlik bilgilerinin diplomatik yazışmalarla belirlenemediği takdirde soruşturma makamınca sanığın beyanı üzerine tespit edilen kimlik bilgileri ile dosya kapsamında alınan parmak izlerinin ve fotoğraf kayıt formu ile sanıktan temin edilen fotoğraflarının Göç İdaresi Genel Müdürlüğüne gönderilerek Geçici Koruma Yönetmeliğinin 21 ve 22. maddeleri uyarınca sanığın Türkiye'ye kabul edilen yabancılardan olup olmadığının ve varsa yabancı kimlik numaraları ile adres kayıt sistemindeki kayıtlarının tespit edilmesi,

şayet kimlikleri bu şekilde belirlenmiyorsa 6458 sayılı Kanunun 91. maddesi uyarınca çıkartılan Geçici Koruma Yönetmeliğinin 21. ve 22. maddeleri gereğince gerekli kayıtlarının yapılıp gecici koruma belgesi çıkarılıp gönderilmesi istenilerek belirlenen kimliği esas alınıp, hükümlülüğüne karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,