KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2020/14368 E., 2021/7883 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Haziran 2021
- Mahkeme
- ADANA Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hükümler
- 1- Mahkûmiyet; Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/11/2018 tarih, 2017/380 esas ve 2018/455 sayılı kararı
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
2- Bozma; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 01/03/2019 tarih, 2019/226 esas ve 2019/393 sayılı kararı 3- Mahkûmiyet; Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/05/2019 tarih, 2019/77 esas ve 2019/229 sayılı kararı 4- Esastan ret; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 05/07/2019 tarih, 2019/2491 esas ve 2019/1227 sayılı kararı
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Sanık ... müdafii süresinde duruşma talebinde bulunmuş ise de; dosya kapsamı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinin 1. fıkrası uyarınca takdiren duruşma talebinin reddine karar verilerek ve sanık ... yönünden de duruşma talebi bulunmadığından temyiz incelemesi sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılmıştır.
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanıklar müdafileri ve sanık ...'ın temyiz dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf taleplerinin esastan reddine dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafileri ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki tahliye taleplerinin reddine,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2020/14368, K. 2021/7883, 22 Haziran 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama