Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/14374 K.2021/13055

b) Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi; Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık ... müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

A) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz isteklerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanıklara verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesi sırasında 24 eşit taksitte ödenmesine karar verildikten sonra taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına yer verilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

2) Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3) Sanık ...’in ikinci kez mükerrir kabul edildiği Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.05.2008 tarihli, 2008/32 esas, 2008/251 karar sayılı kararına konu suçun 29.03.2006 tarihinde işlendiği, 07.09.1990 doğumlu olan sanığın suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğunun anlaşılması ve tekerrüre esas alınan Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/682 esas – 2017/126 karar sayılı ilamında yer alan tekerrüre ilişkin kısmında Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi tarafından tekerrür uygulamasına ilişkin hükümden çıkartılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 58/5. maddesi uyarınca,

fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanamayacağından ve sanığın adli sicil kaydında başkaca ikinci kez mükerrirliğe esas alınabilecek ilamın bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın birinci kez mükerrirliğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz istekleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMK'nın 302. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesi hükmünün;

1)Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafında “ … birbirini izleyen aylık taksitler halinde olmak üzere 24 eşit taksitte ödenmesine” ibaresinden sonra gelmek üzere “ taksitlerden birisi süresinde ödenmediği takdirde kalan kısmın tamamının sanıklardan tahsiline ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına ” ibaresinin yazılması,

2) TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve aynı maddede 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler gözetilerek oluşan duruma göre, sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

3) Sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmında “ 2. kez” ibaresinin çıkartılması,

Suretiyle, hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik TEMYİZ İSTEKLERİNİN ESASTAN REDDİNE,

Sanık ... hakkında “imza atmak suretiyle” adli kontrol tedbiri uygulanmasına yönelik kararının kaldırılması talebinin dosya kapsamına göre reddine,

B) Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ... müdafiinin dilekçesindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanıklar Sayım’ın 28.04.2018 ve 11.05.2018 tarihinde işlediği uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçu nedeniyle 11.12.2018 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı ve temyiz incelemesine konu olduğu,

UYAP üzerinden yapılan incelemede ve Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2020 tarih – 2019/324 esas sayılı müzekkeresi ile tüm dosya kapsamına göre;

Sanık ...’ın 11.04.2018 tarihinde işlediği iddia edilen uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçu nedeniyle de 24.04.2019 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı anlaşılmakla;

Belirlenen dosyanın hukuki denetime elverecek şekilde getirtilerek, her iki dosyadaki olaylar, suç ve iddianame tarihleri göz önüne alınarak dava derdest ise aralarındaki bağlantı nedeniyle dava dosyalarının birleştirilmesi, hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyanın aslı ya da onaylı fotokopileri temyiz denetimine olanak verecek şekilde getirtilerek bu dosya içine konması, tüm delillerin birlikte değerlendirilip, eylemlerinin ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra, zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda; ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3)Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA,