KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2020/14610 E., 2021/3526 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Mart 2021
- Mahkeme
- İZMİR Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ithal etme
- Hüküm
- 1- Mahkûmiyet; İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesi 28.12.2018 tarihli 2016/89 esas ve 2018/495 sayılı kararı
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
2- İstinaf başvurusunun esastan reddine; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi 10.01.2020 tarihli 2019/748 esas ve 2020/18 sayılı kararı ile
Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, 696 sayılı KHK'nın 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek, duruşmasız olarak inceleme yapılmıştır.
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği; eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,
TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak hükümden sonra 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmadığından sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2020/14610, K. 2021/3526, 16 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama