KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2020/14800 E., 2021/8845 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Eylül 2021
- Mahkeme
- ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Ceza Dairesi
- Hükümler
- 1-) ... Ağır Ceza Mahkemesinin .... tarih, 2018/... E. 2019/... K. sayılı mahkûmiyet hükümleri
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
2-) Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi, İstinaf başvurusunun esastan reddi Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “04.07.2018” şeklinde gösterilmesi gerektiği gözetilmeksizin, "05.07.2018" olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanıklar müdafilerinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Birden fazla nitelikli halin gerçekleşmesi nedeniyle TCK.’nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi yerinde ise de;
TCK'nın 61. maddesi ile 3. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “orantılılık” ilkesine aykırı olarak, temel adli para cezasının alt sınırdan fazla uzaklaşılarak belirlenmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2020/14800, K. 2021/8845, 15 Eylül 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama