Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/15570 K.2020/9508

...,...

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin sanığın cezalandırılmasına yönelik ağır ceza mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine istinaf isteminin esastan reddine dair ilamının Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesince bozulmasından sonra yeniden yapılan yargılama sonucu ağır ceza mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün temyiz edilmesi üzerine dosya doğrudan Dairemize gelmekle;

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında cezaya hükmedilirken, TCK’nın 188/3.maddesi gereğince takdiren ve teşdiden 12 yıl hapis ve 1200 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinden sonra, TCK’nın 192/3. maddesi gereğince sanığın cezasında 1/3 oranında indirim yapılması sırasında “800 gün adli para cezası” yerine “1.333 gün adli para cezası” olarak yazılması ve gün adli para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında ilgili

./..

kanun maddesi de gösterilmeyerek “16.000,00 Türk lirası adli para cezası” yerine “26.660,00 Türk lirası adli para cezası” ile cezalandırılmasına karar verilerek hesaplama hatası yapılması ve ilgili kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6.maddesine aykırı davranılması,

2- Hükümden önce 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10.maddesi ile yapılan değişiklik nedeniyle TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Hüküm fıkrasının 2. paragrafında yer alan “1333 gün adli para cezası” ibaresinin çıkarılarak yerine “800 gün adli para cezası” yazılması ,hüküm fıkrasında yer alan 4.paragrafın hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “sanığa verilen gün adli para cezasının sanığın ekonomik durumu göz önünde bulundurularak TCK’nın 52/2.maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20,00 Türk lirasından hesaplanmak suretiyle 16.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması ve hüküm fıkrasının 7.paragrafında yer alan “26.660,00 Türk lirası” ibaresinin çıkarılarak yerine “16.000,00 Türk lirası” ibaresinin yazılması,

2- Hüküm fıkrasının TCK’nın 53.maddesinin uygulanması ile ilgili 8. paragrafının hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli iptal kararı ve hükümden önce 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10.maddesi ile TCK’nın 53/3. fıkrasında yapılan değişiklikten sonra oluşan duruma göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması, suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükme yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE;