KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2020/16104 E., 2021/1881 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2021
- Mahkeme
- AMASYA 1. Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- 1- Mahkûmiyet
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
2- Beraat
Hüküm; temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Kabul ve uygulamaya göre; sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 61. maddesi gereğince birden fazla nitelikli hal bulunması sebebiyle temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Sanıklar ... ve ... hakkında sonuç ceza yazılırken hapis ceza miktarının yazılmaması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüşür.
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile Cumhuriyet savcısı, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin sanıkların cezalandırılmasına yönelik Ağır Ceza Mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine istinaf istemlerinin düzeltilerek esastan reddine dair ilamının Dairemizce bozulmasından sonra yeniden yapılan yargılama sonucu Ağır Ceza Mahkemesince verilen hükümlerin temyiz edilmesi üzerine dosya doğrudan Dairemize gelmekle, yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından bozmaya uyularak kurulan hükümler eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunduğundan, Cumhuriyet savcısı, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz isteminin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanıklar ... ve ... hakkındaki salıverilme taleplerinin reddine,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2020/16104, K. 2021/1881, 9 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama