Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/16241 K.2020/8643

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Hükümlü hakkında Kahramanmaraş (kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 24/04/2013 gün, 2013/180 esas ve 2013/562 sayılı kararıyla kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

sanığın tedbirin gereklerine uymaması üzerine kaydın kapatılarak Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesinin 02/10/2014 gün-2014/367 esas ve 2014/569 sayılı kararı ile TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası, 31/3 ve 62. maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve TCK'nın 50/1-d maddesi uyarınca “6 ay süre ile internet kafelere ve alkollü içecek bulunan yerlere gitmekten yasaklanma tedbirine çevrilmesine ” karar verildiği, hüküm kesinleştikten sonra denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından gönderilen çağrı yazısına rağmen bu seçenek yaptırımın yerine getirilmeye başlanmadığı,

hükmün infazı aşamasında, tedbirin gereklerine uygun davranılmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin 6. fıkrası uyarınca Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesi tarafından duruşma açılarak 19/11/2015 tarihinde sanığın TCK'nın 191/1. maddesi, 31/3, 62. maddesi, 50/1-a ve 52/2. maddesi uyarınca 4000 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Hükümlü hakkındaki tedbirin yerine getirilememesi sebebiyle yeniden değerlendirilmesine ilişkin kararın, infaza ilişkin olması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayıp, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101. maddeleri uyarınca itiraza tabi olduğundan hükümlü müdafiinin, infaza yönelik olarak verilen Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesinin, 19/11/2015 gün-2014/695 esas ve 2015/563 sayılı kararına yönelik temyiz dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek, 5271 sayılı CMK'nın