Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/16677 K.2021/1087

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

16/06/2010 tarihli olay tutanağına göre; sanığın tedirgin hareketleri ile durdurulan araçtaki sanığın kaba üst aramasında sol avuç içerisinde sakladığı esrarın ele geçirildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04/12/2018 tarihli 2016/20-1453 esas ve 2018/604 sayılı kararında da belirtildiği üzere.

2559 sayılı PVSK’nın 4/A maddesinde polise, kişileri ve araçları tecrübesine ve içinde bulunulan durumdan edindiği izlenime dayanan makul bir sebebin bulunması hâlinde durdurma ve yoklama biçiminde üstlerinde kontrol yapma yetkileri tanındığı, Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 27. maddesinde bu yetkinin kullanılması için "umma" derecesinde makul şüphe arandığı, kolluk görevlisinin tecrübesine dayanarak,

izlediği davranışlarından, o kişinin bir suç işleyeceği veya işlediği hususunda kanaat elde etmesi veya kişinin silâhlı olduğu ve hâlen tehlike yarattığı kanaatine varması durumunda kişiyi durdurup yoklama biçiminde kontrol yapabileceği belirtildiğinden, somut olayımızda sanığın tedirgin hareketleri ile sanığın üzerinin aranması konusunda makul bir şüphenin bulunduğu anlaşıldığından ayrıca bir arama emri ya da karar alınmasına gerek bulunmadığı,

dolayısıyla suçun delili ve konusunu oluşturan suç konusu maddelerin ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği, sanığın esrar içicisi olduğunu ve kullandığını beyan etmesi karşısında, sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,