Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/17233 K.2022/13866

mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan yargılamada, 05/03/2013 tarihli karar ile verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına sanık müdafiinin itiraz etmesine rağmen, Mahkemece hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı yönünden kesinleşme işlemi yapılarak dosyanın infazı için denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderildiği, sanığın tedbirin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak 01/04/2016 tarihli karar ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği ancak;

kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına yönelik sanık müdafiinin itirazının değerlendirilmesinde, Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 19/02/2019 tarihli 2015/10716 esas ve 2019/1005 sayılı ilamı ile itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle iadesine karar verilmesinin ardından, sanık müdafiinin itirazının, Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/334 D.

İş sayılı dosyası üzerinden değerlendirilerek, 03/04/2019 tarihinde itirazın reddine karar verildiği, dolayısıyla sanık hakkında verilen 05/03/2013 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının 03/04/2019 tarihinde kesinleştiği, karar kesinleşmeden yapılan tüm işlemlerin hukuki değerden yoksun olduğu gözetilerek yapılan incelemede,