Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/17722 K.2023/353

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Gülnar Cumhuriyet Başsavcılığınca 2014/348 soruşturma numarası üzerinden 13.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2- Gülnar Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2015 tarihli iddianamesi ile 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 13.01.2015 tarihinde 5 yıl süreyle kamu davası açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, sanığın 27.10.2014 tarihinde tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçunu işlediğinden bahisle sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci, ikinci, dördüncü, beşinci, altıncı fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3- Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2015 tarihli ve 2015/5 Esas, 2015/289 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 51 inci maddesince cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık tarafından, suç tarihinde uyuşturucu madde kullanmadığını tahlil sonucunda kanıtladığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek hüküm temyiz edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, ring görevi ifa eden ekiplerin yanına gelen bir şahsın ekiplerce de tanınan ... isimli şahsın ....Adliyesi civarında esrar sattığını beyan etmesi üzerine, ...'ya rastlandığı, bir süre takip edildiğinde yanına .... isimli şahsın geldiğini bir süre konuştuktan sonra B.'e kağıda sarılı bir şey verdiğinin ve B.'in de cebine koyduğunun görülmesi üzerine yanlarına gidildiğinde B. 'in cebinden çıkardığı uyuşturucu maddeyi ...'dan aldığını beyan ederek teslim ettiği, sanığın üzerinde uyuşturucu madde ele geçirilmediği ve alınan kan örneğinde uyuşturucu veya uyarıcı madde saptanmadığı,

sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedildiği, sanığın denetim süresi içerisinde 27.10.2014 tarihinde üzerinde uyuşturucu madde ele geçirildiği ve kan örneğinde yapılan inceleme sonucunda esrar tespit edildiği, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 maddesi kapsamında kalan 27.10.2014 tarihli eyleminin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca ihlal nedeni olduğundan ve ayrı bir soruşturma yürütme imkanı olmadığı; erteleme süresi içinde uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında 07.06.2014 tarihli eylem nedeniyle, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, 13.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, erteleme kararının sanığa 05.11.2014 tarihinde tebliğ edilmekle birlikte infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, tedbirin infazına başlandığı ancak 27.10.2014 tarihli eylem ihlal kabul edilerek tedbir infazının sonlandırılmasına karar verilerek 06.01.2015 tarihinde iddianame düzenlenerek kamu davası açıldığı anlaşılmakla;

07.01.2014 tarihli eyleme ilişkin, ismini vermek istemeyen bir şahsın ekiplerce de tanınan sanık ...'nun ....Adliyesi civarında esrar maddesi sattığı yönünde ihbarda bulunması üzerine uzaktan takip edilmesi sonucunda B.

B. isimli tanığa sanık tarafından beyaz bir kağıt parçasına sarılı vaziyette bir şey verdiğinin ve tanık B.'in sanıktan aldığı bu cismi cebine koyduğunun görüldüğü, sanık ...'nun üst aramasında herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmediği, yapılan kan tahlili sonucunun negatif olduğu,

soyut beyanı dışında, atılı suçu işlediğini somut bir olgu olarak ortaya koyan, her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, 07.06.2014 tarihli olaya ilişkin beraat ve ihlal sayılan ve 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmayan 27.10.2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu yönünden gereğinin takdiri için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi nedeniyle hükümde hukuka aykırılıklar tespit edilmiştir.

V. KARAR