Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/18071 K.2023/1325

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1- Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 03.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2- Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2014 tarihli ve 2014/264 Esas, 2014/173 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine, hüküm kurulmadan 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 17.10.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

3- Sanığın denetim süresi içinde 09.01.2015 ve 06.02.2015 tarihlerinde işlediği uyuşturucu madde ticareti yapma ve iftira suçlarından Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarih 2015/155 Esas, 2015/185 Karar sayılı mahkûmiyet kararının 01.12.2015 tarihinde kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli ve 2015/873 Esas, 2016/83 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak,

sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; maddi durumu iyi olmadığı için 6.000,00 TL para cezasının temyiz edilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, iştirak iradesiyle kullanmak amacıyla uyuşturucu madde satın aldığı, kolluk görevlilerinin rutin devriye görevlerini ifa ettikleri esnada Aydın ili Umurlu Beldesi Çayyüzü yolu üzeri kanal boyu üzerinde park halinde bulunan bir aracı gördükleri durumlarından şüphelenmeleri üzerine aracın yanına intikal ettikleri, kimlik kontrolü yaptıkları sırada gazete kağıdına sarılı şekilde esrar maddesi olduğu

değerlendirilen bitki parçalarını aracın arka koltuğunda görerek teslim aldıkları, sanığın idrar tahlil sonuçlarında THC'nin pozitif çıktığı, savunmasında eylemini samimi olarak ikrar ettiği, ele geçen uyuşturucu madde içerdiği belirlenmiş olduğu anlaşıldığından böylece sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülerek hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, ancak sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği anlaşıldığından hakkında daha önce açılan davaya devam olunarak, anlaşılan sanığın durumu yeniden değerlendirilerek,

sosyal ve ekonomik durumuna göre ve suçun işlenmesindeki özellikleri dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun’un 50 inci maddesine göre kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında 18.02.2014 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan yargılama sonucunda, Mahkemece 12.09.2014 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ve hüküm kurulmadan 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verildiği, kararının 17.10.2014 tarihinde kesinleştiği, daha sonra sanık hakkında denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi üzerine, Mahkemece 10.02.2016 tarihli karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanmasına karar verilerek yeniden hüküm kurulmak suretiyle 10 ay hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla;

Mahkemece hükmün açıklanmasına konu edilmesi gereken 12.09.2014 tarihli kararda açıklanabilecek infazı kabil bir hüküm kurulmadığı gözetilmeden yargılamaya devamla yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli ve 2015/873 Esas, 2016/83 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,