Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/18412 K.2023/1069

Kovancılar Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2014/415 Esas, 2015/262 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Kovancılar Asliye Ceza Mahkemesi, 20.10.2015 tarihli ve 2014/415 Esas, 2015/262 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını verdikten sonra 25.12.2015 tarihli ek kararı ile "Sanıklar ... ve ... hakkında verilen 20/10/2015 tarih, 2014/415 Esas ve 2015/262 Karar sayılı ilamın hüküm kısmının yedi nolu fıkrasının ikinci cümlesinin iptali ile yedinci fıkranın birinci cümlesinden sonra gelmek üzere;

''6545 sayılı Yasa'nın 85. maddesi ile 5320 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 7/2 maddesi dikkate alınarak 6545 sayılı Yasa ile değişik 191/3 maddesi gereğince takdiren BİR YIL SÜRE İLE DENETİM SERBESTLİK TEDBİRİNE SANIKLARIN AYRI AYRI TABİ TUTULMALARINA'' karar verilerek, 20/10/2015 tarihli hükmün yedinci fıkrasının birinci cümlesinden sonra gelmek üzere bu hali ile değiştirilmesine," karar verdiği bu karara karşı sanık ...

09.03.2016 tarihli dilekçesi ile "çelişkinin giderilmesi" talebinde bulunması üzerine, Kovancılar Asliye Ceza Mahkemesince verilen 16.03.2016 tarihli ikinci ek karar ile sanığın talebinin reddine dair karar verildiği.

Kovancılar Asliye Ceza Mahkemesi, 20.10.2015 tarihli ve 2014/415 Esas, 2015/262 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına bağlı olarak Mahkemenin daha sonra yapmış olduğu işlemlerin hukuki geçerliliğinin bulunmadığından; sanığın temyiz dilekçesinin 20.10.2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik itiraz dilekçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,