Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/18545 K.2021/3912

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

26/04/2016 tarihinde sanığa tefhim edilen hükmün, CMUK’nın 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal temyiz süresinden sonra, sanık müdafii tarafından 17.09.2020 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddi ile Cumhuriyet savcısının temyiz isteğine hasren yapılan incelenmede;

Sanığın mesul müdürü olduğu kafede çocuğa alkollü içki satıldığının sabit olmasına karşın, çocuğun muayenesi sonucu düzenlenen genel adli muayene raporunda alkolsüz olduğunun belirlendiğinden ve alkol kullanma nedeniyle sağlığının tehlikeye sokulduğuna ilişkin bir tespit bulunmadığından,

suça konu eylemin sanık lehine olan ve hüküm tarihinden önce 11/06/2013 tarihinde yürürlüğe giren 4250 sayılı İspirto ve İspirtolu İçkiler İnhisarı Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen 6. maddesinin 3. fıkrası yollamasıyla 7. maddesinin 2. fıkrasına göre, 18 yaşını doldurmamış kişilere alkollü içki satılması veya sunulması sonucunda çocuğun sağlığının tehlikeye sokulması halinde ayrıca TCK'nın 194. maddesine göre cezaya hükmolunacağı, eylemin çocuğun sağlığını tehlikeye sokmaması halinde ise aynı Yasanın 7. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi gereğince münhasıran idari para cezası verileceği şeklinde yaptırıma bağlandığı,

dolayısıyla sanığın sabit olan eyleminin idari para cezasını gerektirdiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 7. maddesi de gözetilerek, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,