Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/18864 K.2021/2119

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.11.2013 tarihli, 2013/50 esas, 2013/525 sayılı kararına ve süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi; bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak, bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak, bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni delillere dayanmak, ilk kararda yer almayan ve Daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak suretiyle verilen karar; özde direnme niteliğinde olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekir.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesi'nin 14/11/2019 tarih ve 2017/5739 esas 2019/6221 sayılı bozma ilamından sonra yerel mahkemece yapılan yargılama sonucunda önceki uygulama aynen benimsenmiş ise de. Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesi'nin 14/11/2019 tarih ve 2017/5739 esas 2019/6221 sayılı bozma ilamı üzerine , Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2019/524 Esas, 2020/80 Karar sayılı inceleme ve değerlendirmesinde; bozma kararının yerinde olmadığı,

bozma nedenlerinin tartışıldığı ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02/05/2019 tarih 2016/20-465 Esas, 2019/369 Karar sayılı ilamına atıfta bulunularak gerekçenin genişletilmiş olduğunun görülmesi karşısında, Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin son uygulaması özde direnme kararı niteliğinde olmayıp, yeni hüküm niteliğinde olduğundan, direnme kararının bozmaya eylemli uyma olarak kabulü ile yapılan incelemede;

Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesi'nin 14/11/2019 tarih ve 2017/5739 esas 2019/6221 sayılı kararında usul ve yasaya aykırılık olmadığı anlaşıldığından Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2019/524 Esas, 2020/80 sayılı direnme kararının yerinde görülmediğine; İncelenen dosya kapsamına göre sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Sanığın Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2019/524 Esas, 2020/80 sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, bu kararın Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesi'nin 2017/5739 esas 2019/6221 karar sayılı ilamı ile" dosya kapsamında sanığın aracında arama yapılmasına ilişkin CMK'nın 116-119. maddeleri uyarınca düzenlenmiş yazılı arama emri ya da arama kararı bulunması gerektiğinin anlaşılması karşısında sanığın aracında arama yapılmasına ilişkin olarak CMK’nın 166-119. maddeleri uyarınca adli arama kararı ya da yazılı adli arama emri bulunup bulunmadığının araştırılması,

varsa aslı veya onaylı örneğinin getirtilmesi, sonucuna göre araç aramasında ele geçirilen uyuşturucular yönünden sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması" gerekçesiyle bozulmasına rağmen, genişletilen gerekçe ile de eksik araştırmanın giderilemediği, dosya içeriğine uygun yasal ve yeterli gerekçe oluşturulamadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat kararı yerine mahkûmiyet kararı verilmesi,