Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/18894 K.2023/2618

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği

temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Çerkezköy Cumhuriyet Başsavcılığınca 20.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Çerkezköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesi ile 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Çerkezköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.10.2015 tarihli ve 2015/434 Esas, 2015/918 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği, lehine kanun maddeleri uygulanması için temyiz etmesine ilişkindir.

2. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanık hakkında dava açılmasının ertelenmesi kararı verilen eyleminde kullandığını beyan ettiği uyarıcı veya uyuşturucu maddeden herhangi bir numune ele geçirilemediği, sanığın bu tarihte kullandığı maddenin uyarıcı veya uyuşturucu madde mahiyetinde olup olmadığına ilişkin tespiti yapılmadığı, sanığın alınan kan numunesi üzerinde yapılan adli tıp incelemesi neticesinde düzenlenen raporda sanığın kanında uyarıcı veya uyuşturucu maddeye rastlanmadığı, sanığın ikrarı maddi gerçeğin tespiti hususunda tek başına yeterli olmadığı, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, sanığın askerlik görevini yaptığı sırada aynı yerde askerlik yapan İsmail Dinç'ten temin ettiği uyuşturucu maddeyi kullandığının tespit edildiği, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilerek sanığa tebliğ edildiği ancak denetim süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullandığı anlaşılmakla; sanığın denetimli serbestlik yükümlülüğüne aykırı davrandığı anlaşılmakla; erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı, sanığın üzerine atılı suç sabit olduğu gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Dosya kapsamına göre; 09.10.2013 tarihinde kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığı teknik yöntemlerle de saptanmayan sanığın soyut beyanı dışında atılı suçu işlediğine ilişkin kuşkuyu aşan yeterli delil olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmayan 19.03.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu yönünden gereğinin takdiri için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi nedeniyle hükümde hukuka aykırılıklar tespit edilmiştir.

V. KARAR