Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/19266 K.2023/2361

Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2014/836 Esas, 2016/446 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Tebligatın yapıldığı tarihte İzmir 4 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanığa, Bor Sulh Ceza Mahkemesi, 06.02.2013 tarihli ve 2012/28 Esas, 2013/96 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 35 inci maddesinin üçüncü fıkrasının, "İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar, kendisine okunup anlatılır." hükmü gereğince tebliğ

işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 19 uncu maddesine göre 09.04.2013 tarihinde tebliğ edildiği dolayısıyla yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve bu nedenle kararın da usulsüz olarak kesinleştirildiği anlaşıldığından; kesinleşmeyen karara ilişkin verilen sonraki karar ve işlemlerin hukuken geçersiz olduğu; sanığın 06.04.2016 tarihli temyiz isteminin 06.02.2013 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararlar sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraza tabi olması nedeniyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 264 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,