Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/19309 K.2022/8551

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/04/2019 tarihli, 2018/859 esas ve 2019/421 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 27/10/2020 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 28/07/2018 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 05/09/2018 tarihli ve 2018/43836 soruşturma, 2018/10862 esas, 2018/8280 sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1-10 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, iddianamede; daha önce şüpheli hakkında Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/880 esas ve Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/389 esas sayılı kamu davalarının açıldığı, TCK’nın 191/6. maddesi gereğince yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği,

2- Şüpheli ... hakkında, 19/08/2018 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 29/09/2018 tarihli ve 2018/48272 soruşturma, 2018/11699 esas, 2018/8968 sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, iddianamede; daha önce şüpheli hakkında Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/880 esas ve Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/389 esas sayılı kamu davalarının açıldığı, TCK’nın 191/6. maddesi gereğince yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği,

Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/01/2019 tarihli ve 2018/705 esas, 2019/94 sayılı kararı ile, davanın Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/859 esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği,

3- Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 18/04/2019 tarihli ve 2018/859 esas, 2019/421 sayılı kararı ile, sanığın 28/07/2018 ve 19/08/2018 tarihli eylemleri nedeniyle TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri gereğince ayrı ayrı 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın TCK’nın 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine, TCK’nın 51/3. maddesi gereğince 2 yıl denetim süresine tabi tutulmasına, karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği,

4- Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 02/06/2020 tarihli ve 2019/1491 esas, 2020/562 sayılı kararı ile;

Sanığın 09/08/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan yargılama sonucunda Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 25/04/2019 tarihli ve 2018/879 esas, 2019/399 sayılı sanığın cezalandırılmasına dair kararın istinaf incelemesi sırasında; sanığın Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesindeki 28/07/2018 ve

19/08/2018 tarihli suçlarının zincirleme suç olduğu halde her iki eylem yönünden ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verildiği, bu eylemler ile istinaf incelemesine konu 09/08/2018 tarihli eylem arasında hukuki kesinti bulunmadığı, kesinleşen Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin ilamı ile mahsuplu uygulama yapılması gerektiği gerekçesiyle, TCK’nın 43/1, 192/3 ve 62. maddeleri uygulanarak 1 yıl 4 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesince verilen ve kesinleşen 2 yıl 16 ay hapis cezasının mahsubu ile sonuç olarak sanığın 09/08/2018 tarihli eylemi nedeniyle ayrıca ceza verilmesine yer olmadığına, kararın bir örneğinin bilgi amacıyla Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği,

5- İncelemeye konu suçun işlenmesinden önce;

29/03/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan; Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 30/09/2016 tarihli ve 2016/15672 soruşturma, 2016/537 karar sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 11/04/2017 tarihli ve 2016/15672 soruşturma, 2017/4923 esas, 2017/3913 sayılı iddianamesi ile Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/12/2017 tarihli ve 2017/389 esas, 2017/886 sayılı kararı ile sanığın cezalandırılmasına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ...'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62/1. (2 şer kez) maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezalarının anılan Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine dair Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/04/2019 tarihli ve 2018/859 esas, 2012/421 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 19/09/2018 tarihinde kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan sanık hakkında Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 29/09/2018 tarihli ve 2018/48272 soruşturma, 2012/11699 esas ve 2019/8968 sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasının Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/705 esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda anılan Mahkemenin 01/01/2019 tarihli ve 2018/705 esas,

2019/94 sayılı kararıyla Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/859 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği anlaşılmakla; bu kapsamda birleştirme kararlarına konu eylemlerin benzer nitelikte ve zaman aralığı itibarıyla birbirine yakın olduğu ve 28/07/2018 tarihinde işlenen suça ilişkin iddianame tanzim edilmeden 19/08/2018 tarihinde diğer suçun işlendiği cihetle, sanığın tek bir suç işleme kararı doğrultusunda hareket ettiğinin kabul edilmesi gerektiği ve dolayısıyla sanık hakkında zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesinin uygulanma kabiliyeti bulunduğu gözetilmeksizin,

yazılı şekilde ayrı ayrı mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/04/2019 tarihli ve 2018/859 esas, 2019/421 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi: Kanun yararına bozma istemi ve ihbarnamede karar numarasının “2019/421” yerine “2012/421” olarak yazılması maddi hata kabul edilerek yapılan incelemede; Sanık ...'un, 28/07/2018 ve 19/08/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan yargılama sonucunda, Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/04/2019 tarihli ve 2018/859 esas, 2019/421 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62/1. (2 şer kez) maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezalarının aynı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre, 19/08/2018 tarihinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık hakkında Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 29/09/2018 tarihli ve 2018/48272 soruşturma, 2012/11699 esas ve 2019/8968 sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasının Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/705 esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda anılan Mahkemenin 01/01/2019 tarihli ve 2018/705 esas, 2019/94 sayılı kararı ile, Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/859 esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği anlaşılmakla;

bu kapsamda birleştirme kararına konu eylemlerin benzer nitelikte ve zaman aralığı itibarıyla birbirine yakın olduğu ve 28/07/2018 tarihinde işlenen suça ilişkin iddianame tarihinin 05/09/2018 olduğu, henüz iddianame düzenlenmeden 19/08/2018 tarihinde diğer suçun işlendiği, eylemler arasında hukuki kesinti bulunmadığı,

sanığın tek bir suç işleme kararı doğrultusunda hareket ettiğinin kabul edilmesi gerektiği, bu nedenle sanık hakkında zincirleme suç hükümlerine ilişkin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden ayrı ayrı mahkûmiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.