Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/19372 K.2023/3585

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İznik Cumhuriyet Başsavcılığının 17.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci ve devamı maddeleri, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İznik Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.09.2015 tarihli ve 2014/426 Esas, 2015/535 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan, 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca takdir edilen 10 ay hapis cezasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararların 05.10.2015 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmeleri üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

3. Sanıkların tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadıklarının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, İznik Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.09.2015 tarihli ve 2014/426 Esas, 2015/535 Ek Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 6.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'in temyiz isteği, gereğinin yapılmasını arz ve talep ettiğine ilişkindir. Sanık ...'ın temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, tarafına hiçbir tebligat ulaşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dosyada mevcut ... Adli Tıp Kurumu'nun raporu dikkate alındığında sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri kanaatine varılarak sanıklar hakkında 5 yıl denetim süresine tabi tutulmak üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve denetim süresi içerisinde 1 yıl tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanıkların haklarında verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadıklarının bildirildiği, bu suretle sanıklara verilen hüküm 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca açıklandığı gerekçesiyle mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılmış herhangi bir soruşturma olmadığı halde, karıştıkları kavga sonrası suç konusu kesici alet ve uyuşturucu madde ile Emniyete gelen sanıkların, uyuşturucu madde aldıkları kişi ile kavga ettiklerini beyan etmeleri üzerine yapılan tahlilde kan ve idrarlarında "amfetamin ve metamfetamin" tespit edildiği olayda; sanıkların, uyuşturucu madde bulundurduklarını belirterek,

bu suçtan soruşturma yapılmasını sağlamaları ve resmi makamların bilgisinin bulunmadığı aşamada kendi beyanları ile suçlarını ortaya çıkarmaları nedeniyle, haklarında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyetlerine karar verilmesi, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İznik Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.09.2015 tarihli ve 2014/426 Esas, 2015/535 Ek Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,