Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/19391 K.2023/3595

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 69. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli ve 2014/578 Esas, 2016/95 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın uyuşturucu kullandığının yapılan test sonucu sabit olduğuna, sanığın savunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

23.02.2014 tarihinde saat 01:20 sularında Önleyici Hizmetler Şube Müdürlüğü ... Ekipler Amirliğine bağlı polis memurları tarafından ...

İlçesi ...Mahallesinde bulunan ...Sokak üzerinde kontrol amacıyla durdurulan ... plakalı araç sürücüsü olan sanığın uyuşturucu madde kullanmış olabileceğinden şüphelenilmesi üzerine uyuşturucu testi yapılması amacıyla trafik ekibinin çağrıldığı, olay yerine gelen trafik ekipleri tarafından yapılan uyuşturucu testi sonucunda sanığın uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmış ise de; olay tarihinde sanığın üzerinde ya da kullandığı araç içerisinde herhangi bir uyuşturucu maddenin ele geçirilmemiş olduğu,

sanık hakkında bu suçtan kamu davasının açılması gerekçesinin trafik ekiplerince sanık üzerinde yapılan alkol ve uyuşturucu madde testinde uyuşturucu madde kullanmış olduğunun tespit edilmiş olması olduğu, oysa, atılı suçun "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi " unsurlarına yer verilmiş olduğu, oysa somut olayda sanığın uyuşturucu madde satın aldığına, kabul ettiğine veya bulundurduğuna ya kullanırken yakalandığına dair herhangi bir delil bulunmadığı,

sanık üzerinde yapılan uyuşturucu madde muayenesi ve testi sonucunda uyuşturucu madde kullamış olduğu saptanmış ise de bu uyuşturucu maddeyi ne zaman kullandığının belirlenemediği, uyuşturucu madde kullanırken de yakalanmadığından, dosya içerisindeki tutanak yazıcısının yeminli beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu

madde bulundurmak suçunun yasada öngörülen unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, olay günü trafik ekiplerince sanığa uygulanan uyuşturucu madde testi sonucunda "COC, MET, AMP, MDMA" değerleri için laboratuvar testi gerektiği yönünde sonuç alınması ancak sanığın uyuşturucu madde kullanıp kullanmadığının teknik yöntemlerle tespit edilmemesi karşısında, Mahkemenin, sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 69. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli ve 2014/578 Esas, 2016/95 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,