Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/19448 K.2023/3843

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında 2013 tarihli olduğu belirtilen eylemi nedeniyle ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.03.2015 tarihli kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir.

B. Sanığın 17.01.2015 tarihli eylemi nedeniyle de ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.02.2015 tarihli kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir. Ancak 20.03.2015 tarihinde verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiğinden soruşturma dosyasının 2013 suç tarihli dosya ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

C. Sanığın 05.02.2015 tarihli eylemi nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak ... Cumhuriyet Başsavcılığının 28.07.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci, beşinci ve altıncı fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

D. ... 35. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.12.2015 tarih, 2015/1191 Esas, 2015/1464 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında ...

Cumhuriyet Başsavcılığında yürütülen soruşturma evrakında 2013 yılında işlemiş olduğu eyleminden dolayı 10.01.2015 tarihinde yakalanarak ifadesinin alındığı ve 2013 yılında uyuşturucu madde kullanmaya başladığını, esrar ve hap kullandığını, kullandığı uyuşturucu maddeyi Yenidoğan ve Doğantepe semtinden tanımadığı kişilerden satın aldığını beyan etmesi üzerine uyuşturucu madde ticaretine ilişkin soruşturma dosyasında ayırma kararı verildiği ve bu eyleminden dolayı ...

Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından erteleme kararı verildiği, erteleme kararının infazı sırasında sanığın 05.02.2015 tarihinde ... yargı sınırlarında tekrar uyuşturucu madde kullanırken yakalandığı ve bu soruşturma evrakının kamu davası açılmak üzere ve ... Cumhuriyet Başsavcılığında erteli bulunan soruşturma dosyasıyla birleştirilmek üzere gönderildiği, sanığın ...

Cumhuriyet Başsavcılığında yürütülen 17.01.2015 tarihli eyleminden dolayı uyuşturucu madde kullanmak suçundan ayrı bir

soruşturma evrakının bulunduğu ve yine 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince birleştirme kararı verildiği soruşturma dosyasında, sanık hakkında verilen erteleme kararına rağmen uyuşturucu madde kullanma eyleminde ısrar etmesi sebebiyle açılan kamu davasında mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/18096 sayılı soruşturma dosyasında kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığı teknik yöntemlerle de saptanmayan sanığın, soyut beyanı dışında atılı suçu işlediğine ilişkin kuşkuyu aşan yeterli delil olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat; 17.01.2015 ve 05.02.2015 tarihli eylemlerinin gereğinin takdiri için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR