Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/19685 K.2023/4458

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412

sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.03.2014 tarihli iddianamesi ile sanık ..... hakında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Konya 4. Sulh Ceza Mahkemesinin, 14.04.2014 tarihli 2014/363 Esas, 2014/426 Karar sayılı kararı ile sanık ... Güvenci hakkında aynı mahkemenin 2014/288 Esas sayılı dava dosyası arasında fiili ve hukuki bağlantı bulunması nedeniyle birleştirilmesine ve 2014/288 Esas sayılı dava dosyası üzerinden devamına karar verilmiştir.

C. Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2014 tarihli ve 2014/667 Esas, 2014/268 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturup oluşturmayacağını değerlendirme yetkisinin ağır ceza mahkemesinde olduğundan, görevsizlik kararı verilmiştir.

D. Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi 2014/448 Esas ve 2014/514 Karar sayılı kararı ile Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı vererek, olumsuz görev uyuşmazlığı oluştuğundan Yargıtaya gönderilmesine karar vermiştir. Yargıtay 5. Ceza Dairesi 09.04.2015 tarih, 2015/4421 Esas, 2015/9760 Karar sayılı ilamı ile Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

E. Bozmaya uyularak, Konya (Kapatılan) 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli 2015/647 Esas ve 2015/1408 Karar sayılı kararı ile davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşürülmesine kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği, sanığın 27.07.2012 suç tarihli davasına ilişkin Konya 4. Sulh Ceza Mahkemesince verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı 04.04.2014 tarihinde kesinleşmiş olduğu sanığın bu suçu 08.01.2014 tarihinde işlediği göz önüne alındığında yargılamaya devamla karar verilmesi gerekirken düşme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, UYAP'tan yapıan sorgulamada, sanıklardan Gülseren Güvenci'nin 27.07.2012 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde kabul etmek ve bulundurmak suçundan dolayı 09.08.2012 tarihli iddianameyle Konya 4. Sulh Ceza Mahkemesine açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda Konya 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 27.03.2014 tarih ve 2012/864 Esas ve 2014/357 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 04.04.2014 tarihinde kesinleştiği ancak sanığın 08.01.2014 tarihinde dosyamıza konu suçu işlediği,

bu durumda da 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen "erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması yada uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, sanık ...

Güvenci hakkında ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 66 nci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin iddianamenin düzenlendiği 07.04.2014 tarihi olduğu, temyiz incelemesinin tarihine kadar zamanaşımını kesen başkaca bir işlemin bulunmadığı ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya (Kapatılan)16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli 2015/647 Esas ve 2015/1408 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci

maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,