KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2020/19915 E., 2021/1453 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Şubat 2021
- Mahkeme
- KONYA 1. Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma
- Hükümler
- 1- Mahkûmiyet: Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 03.05.2018 tarihli 2018/ 37 esas ve 2018/222 sayılı kararı
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
2- İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi’nin 14.12.2018 tarihli 2018/ 1555 esas ve 2018/1333 sayılı kararı 3-Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkûmiyet: Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 25.06.2020 tarihli 2020/ 167 esas ve 2020/182 sayılı kararı
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi’nin sanığın cezalandırılmasına yönelik ağır ceza mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine dair ilamının Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesince bozulmasından sonra yeniden yapılan yargılama sonucu ağır ceza mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmünün temyiz edilmesi üzerine dosya doğrudan Dairemize gelmekle;
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;
TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2020/19915, K. 2021/1453, 2 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama