Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/19941 K.2022/11239

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2020/16619 esas, 2020/16503 ve 2020/15952 esas sayılı dosyaları birlikte incelenmiştir.

Sanığın yokluğunda verilen 01/07/2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sanığın bildirdiği adresine gönderildiği ve tebligatın sanığın taşındığından bahisle merciine iade edilmesi üzerine aynı adrese MERNİS adresi olduğu belirtilerek tekrar tebliğe çıkarıldığı ancak sanığın taşındığından bahisle bu tebligat evrakının da iade edildiği,

akabinde kararın MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca tebliği yerine önceki tebligatların iade edildiği adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi gereğince usulsüz olarak tebliğ edildiği ve bu nedenle kararın da usulsüz olarak kesinleştirildiği dolayısıyla bu kararın kesinleşmediği, buna bağlı olarak da sanık hakkında verilen 09/03/2016 tarihli mahkûmiyet kararının hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz dilekçesinin, 01/07/2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;