Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/20119 K.2023/8308

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2020/19825 Esasında kayıtlı Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli ve 2015/358 Esas, 2015/515 Karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un

310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere 08.09.2015 tarihinde uyuşturucu madde kullanarak uymadığının bildirilmesi üzerine Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2016 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Kayseri 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli ve 2016/111 Esas, 2016/316 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle, beraatini talep ettiğine, lehine hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay günü ikametinde yapılan arama sırasında 1 adet uyuşturucu madde kullanıldığı değerlendirilen düzenek, 1 adet alüminyum folyoya sarılı vaziyette daralı ağırlığı 1 gram gelen cannabinoid (Bonzai), A4 kağıdına sarılı vaziyette daralı ağırlığı 6,17 gram gelen tütünle karışık esrar maddesi olduğu değerlendirilen maddenin ele geçirildiği, sanık hakkında yapılan idrar tahlilinde kanda çıkan değerlerde CANNABİES 100 pozitif, AMFETAMİN/ECSTASY 5000 pozitif olduğunun belirtildiği, olay tutanağı ve ekspertiz raporları ile tahlil sonuçları birlikte değerlendirildiğinde sanığın olay tarihinde kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tekerrüre esas alınan gece vakti hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamında olmaması nedeniyle Tebliğname'nin eleştirisine iştirak olunmamıştır.

1. Kayseri 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli ve 2016/111 Esas, 2016/316 Karar sayılı kararında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. Ancak;

Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu,

Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli ve 2016/111 Esas, 2016/316 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün;

5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümünün çıkarılması ve yerine; "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına", ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,