KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2020/20187 E., 2022/5439 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Nisan 2022
- Mahkeme
- ANKARA Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hükümler
- a) Mahkûmiyet: Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/11/2018 tarih, 2018/529 esas ve 2018/573 kararı
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
b) İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak verilen mahkûmiyet Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin 08.03.2018 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.
CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak ilk derece mahkemesi hükmünde uygulanmayan TCK'nın 62. maddesi gereğince cezada 1/6 oranında indirim yapıldığı dikkate alınarak ilk derece mahkemesinin gerekçesi tartışılmaksızın TCK'nın 62. maddesinin uygulanması yasaya aykırı ise de, aleyhe temyiz başvurusu olmadığından, bu husus bozma nedeni sayılmamıştır.
Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi tarafından kurulan hüküm eleştiri dışında hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteğinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2020/20187, K. 2022/5439, 25 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama