Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/20451 K.2025/8941

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin "sanık ... yönünden; 12.12.2013, sanık ... yönünden; 12.12.2013-14.12.2013, sanık ... yönünden; 15.12.2013-21.12.2013, sanık ... yönünden; 31.12.2013-01.01.2014, sanıklar ... ve ... yönünden; 14.01.2014" yerine, sanık ayrımı yapılmaksızın "11.12.2013" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

A. Sanıklar ..., .... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;

Dosya kapsamına göre, sanık ...'nin, diğer sanık ...'tan uyuşturucu maddeyi temin ederek, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen tanık ...'e vermesi karşısında, sanığın asli fail olarak suçu işlediği anlaşılmakla şartları oluşmamasına rağmen yardım eden sıfatıyla suça iştirak ettiği kabul edilip eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların sanık ... yönünden eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Tebliğname'ye uygun olarak hükümlerin ONANMASINA,

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;

Sanıkların, ikamet aramalarında ele geçirilen uyuşturucu maddeleri satma veya başkasına verme gibi kullanma dışında bir amaç için bulundurduklarına ve diğer sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna iştirak ettiklerine ilişkin savunmalarının aksine, mahkûmiyete yetecek, kuşku sınırlarını aşan, kesin ve yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanıkların sabit olan eylemlerinin "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğu temyiz incelemesine konu bu dosyada,

sanıklar hakkında ''kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma'' suçundan tefrik kararı verilerek aynı esas numarasına kayıt yapıldığı ve Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesince görevsizlik kararı verilerek dosyanın asliye ceza mahkemesine gönderildiği, Isparta 3. Asliye Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2018 tarihli 2016/479 Esas ve 2018/638 Karar sayılı ilamı ile ''kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma''

suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği gözetilmeden, sanıkların beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi,