Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/20747 K.2022/5234

2- İstinaf başvurusunun esastan reddi Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanığın dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında hükmedilen 1875 gün adli para cezasından TCK’nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken, hesap hatası sonucu adli para cezasının "1562 gün'' yerine "1312 gün" olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Kırıkkale 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmesine, Başkan vekili ... ve Üye ...’ın sanığın beraati yönündeki karşı oyları ve oy çokluğu ile 20.04.2022 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Sanık ... ile gelini olan temyize gelmeyen diğer sanık ... haklarında birden fazla kişiye uyuşturucu madde sattıkları iddiasıyla TCK'nın 188/3., 40. ve 43. maddeleri gereğince cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. Yapılan yargılama sonucu sanık ...'in beraatine, sanık ...'nın atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

22.03.2018 tarihinde ...'da ele geçirilen 1 pakette 0,4 gram, 26.03.2018 tarihinde de ...'da ele geçirilen 0,15 gram uyuşturucu maddeyi, sanık ... ile beraat eden sanık ...'ün evinden aldıkları yönündeki beyanları üzerine CMK'nın 140. maddesi gereğince teknik araçlarla izleme, ses ve görüntü alma kararı alındığı,

Teknik araçlarla inceleme ve fiziki takip tutanağına göre;

26.04.2018 tarihinde ... isimli kişinin, sanıkların ikametlerinin bahçesine girip 2 dakika sonra çıktığı ve üzerinden 0,15 gram uyuşturucu madde ele geçirildiği,

30.04.2018 tarihinde Hanifi Halme'nin sanıkların ikametlerinin bahçesine girip, 4 dakika sonra bahçeden çıktığı ve üzerinden 0,25 gram uyuşturucu madde ele geçirildiği ancak adı geçen kişilerin sanıkla buluştukları ve uyuşturucu madde aldıkları görülmemiştir.

Sanıkların evinde yapılan aramada da; herhangi bir uyuşturucu madde bulunmamıştır.

Kendisinde uyuşturucu madde bulunan kullanıcı sanıklar ..., ..., ... ile ...'nin kovuşturma aşamasında mahkemede tanık sıfatı ile verdikleri beyanlarında; ...'den uyuşturucu madde almadıklarını, üzerinde ele geçen maddeleri başka kişilerden aldıklarını söylemişlerdir.

Sanık ... tüm aşamalardaki savunmalarında; dosyada ismi geçen kişiler dahil olmak üzere hiç kimseye uyuşturucu madde satmadıklarını, ancak zaman zaman evine gelip cezaevinde bulunan kocasını sorduklarını, kendisinin de evinde gelini olan diğer sanık ... ile birlikte yalnız yaşadıklarından gelen kişileri evden kovduğunu söylemiştir.

Hakkında beraat kararı verilen diğer sanık ...'de savunmalarında; kendisinin ve diğer sanık olan kayınvalidesinin hiç kimseye uyuşturucu madde satmadıklarını ve vermediklerini söylemiştir.

Teknik araçlarla inceleme ve fiziki takip tutanağının incelenmesinde; üzerlerinde az miktarda uyuşturucu madde bulunan kullanıcı sanıklar ... ile ...'nin sanıkların evinin bahçesine girip, kısa bir süre sonra bahçeden çıktıkları görülmüş ise de; sanıkla buluştukları görülmediği gibi, sanıktan birşey alıp verdikleri de görülmemiştir.

Dosyadaki tüm bilgi ve belgeler incelendiğinde; sanık ...'ün üzerinde atılı suçları işlediğine ilişkin, kullanıcı tanıkların soyut ve sonradan döndükleri kolluk beyanları dışında mahkûmiyetine yeter her türlü kuşkudan uzak delil bulunmamaktadır. Ceza Yargılamasının en temel ilkelerinden biri "kuşkudan sanık yararlanır" ilkesidir.

Ceza Yargılama Hukukunda, verilecek mahkûmiyet kararları yüksekte olsa bir olasılığa değil, her türlü kuşkudan arındırılmış kesin delil ya da delillere dayanmalıdır. Yüksek de olsa olasılığa dayanılarak sanığı cezalandırmak, Ceza Yargılamasının en temel amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermemektir. Kuşkunun bulunduğu yerde mahkûmiyet kararı verilemeyeceği gibi, varsayımlara dayalı olarak da mahkûmiyet kararı verilemez. Adli hataların önüne geçilmesinin tek yolu da budur.

Gerekçesi yukarıda anlatıldığı üzere; sanık ...'ün, kullanıcı sanıklara uyuşturucu madde sattığına ilişkin sanığın savunmasının aksine her türlü kuşkudan arındırılmış açık ve kesin deliller bulunmadığı, bu nedenle sanığın üzerine atılı suçlardan beraat etmesi için kararın bozulması görüşünde olduğumuzdan Sayın çoğunluğun "Esastan Reddine" ilişkin kararına katılmıyoruz. 20.04.2022