Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/21977 K.2023/5966

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Küçükçekmece (Kapatılan) 8. Sulh Ceza Mahkemesinin, 21.06.2013 tarihli ve 2013/258 Esas, 2013/692 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 05.09.2013 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

3. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2016 tarihli ve 2015/637 Esas, 2016/271 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kesin ve inandırıcı somut bir delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

Olay tarihinde devriye görevini ifa eden polis memurlarının Başakşehir ... ............,'nın içerisinde, ışık olmayan bölümde bankta oturan sanıktan şüphelendikleri, sanığın yanına gittiklerinde yarı içilmiş narkotik madde buldukları, bu madde üzerinde yapılan kriminal inceleme neticesinde düzenlenen ekspertiz raporuna göre maddenin THC içeren esrar maddesi olduğunun tespit edildiği, sanığın uyuşturucu madde kullandığını ve ele geçirilen maddeyi kullanmak amacıyla satın aldığını ikrar ettiği, sanık hakkında verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infaz edilmek üzere Bakırköy Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

Şube Müdürlüğünün 2013/15048 DS, 07.08.2014 tarihli yazısı, yazısına ekli tebligat parçaları ve denetim dosyası incelendiğinde, hakkında mahkememiz kararı uyarınca

tedavi ve denetim programı hazırlanmış olan sanığın, 13.02.2014 tarihli vaka sorumlusu ile olan görüşmesine gelmeyerek yükümlülüğünü ihlal ettiği, yükümlülüklerine uyması yönünde 17.03.2014 tarihinde posta yoluyla uyarıldığı, 5 gün içerisinde Müdürlüklerine müracaatının istenildiği, 19.03.2014 tarihinde Müdürlüklerince uyarı tutanağı bizzat kendisine tebliğ edildiği,

sanığın uyarıya rağmen 15.07.2014 tarihli Sigara Alkol Madde Bağımlığı Grup Çalışma programının 15.07.2014 tarihli 1. oturumuna ve aynı tarihli vaka sorumlusu ile olan görüşmesine gelmemek suretiyle yükümlülüklerini uyarıya rağmen ihlal etmeye devam ettiği, böylelikle sanığın bir yıl içinde 2 kez yükümlülüklerini yerine getirmeyerek tedavi ve denetimin gereklerine uymamakta ısrar ettiği, sanığın haklı ve geçerli bir mazeretinin bulunmadığı, sanık hakkında aynı suçtan başka mahkemece verilmiş bir tedavi ve denetimli serbestlik kararı bulunmadığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olay günü oturduğu bankın yanında bir miktar uyuşturucu madde görülen sanığın üzerinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemediği, maddenin kendisine ait olmadığını beyan eden sanığın olayı müteakip uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle de saptanmadığı, daha önce kullandığını söylediği uyuşturucu maddelerin ele geçmemesi nedeniyle niteliklerinin belirlenmesi mümkün olmadığından, soyut beyan dışında atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR