Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/22332 K.2023/8274

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanığın 13.11.2014 tarihli eylemi ile hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Germencik Cumhuriyet Başsavcılığınca 19.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı 30.01.2015 tarihinde tebliği ile 15.02.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Sanığın 04.01.2015 tarihli eylemi nedeni ile yapılan soruşturmada sanık hakkında verilen 19.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden işlenmiş olduğundan 02.06.2015 tarihli karar ile her iki dosyanın birleşmesine karar verilmiştir.

3. Sanığın 28.03.2015 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

4. İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/487 Esas, 2015/907 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mükerrerliğe karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihi olan 13.11.2014 günü saat: 13:00 sıralarında güvenlik güçlerinin devriye görevini ifa ettikleri sırada 1847. sokak üzerinde durumundan şüphelenilen 35 HH 2589 yavaşlatılmak istendiği sırada aracın sağ ön koltuk yolcu bölümünde oturan sanığın kemerinin içerisine bir şeyler sakladığının fark edildiği, aracın durdurulduğu araç sürücüsü olan ... isimli şahsın ve sanığın araçtan indirildiği sanığa kemer kısmındaki kabarıklığın ne olduğu sorulduğunde kendi rızasıyla kemerinin altından

çıkarttığı şüpheli maddeleri teslim ettiği, Polis Kriminal laboratuvarınca yapılan inceleme sonucunda sanıktan ele geçirilen maddelerin THC ihtiva eden bitki kırıntısı olduğu bu nedenle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen 19.01.2015 tarih, 2015/1680 soruşturma, 2015/354 Karar sayılı kamu davasının ertelenmesi kararı ile 5 yıl süre ile kamu davasının ertelenmesine ve sanığın 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 16.03.2015 tarihinde tebliğ edildiği, verilen kararın kesinleştiği;

04.01.2015 günü saat 22:10 sıralarında güvenlik güçlerinin devriye görevini ifa ettikleri sırada İzmir Yenişehir 1230 sokak No:45 önünde hal ve haraketlerinden şüphelenilen sanığın üzerinde suç unsuru bir şey olup olmadığı sorulduğunda üzerinde bulundurduğu şüpheli maddeyi teslim ettiği ve muhafaza altına alındığı şüpheli maddenin yapılan kriminal incelemesinde THC ihtiva eden bitki kırıntısı olduğunun tespit edildiği,

28.03.2015 günü saat 19:00 sıralarında güvenlik güçlerinin devriye görevini ifa ettikleri sırada İzmir Bayraklı Turan Köprüsü altında hal ve haraketlerinden şüphelenilen sanığın üzerinde suç unsuru bir şey olup olmadığı sorulduğunda üzerinde bulundurduğu şüpheli maddeleri teslim ettiği ve muhafaza altına alındığı şüpheli maddenin yapılan kriminal incelemesinde THC ihtiva eden bitki kırıntısı olduğunun, tespit edildiği, böylece Cumhuriyet Savcılığınca daha önce verilen erteleme kararının kaldırılmasına karar verilerek açılan kamu davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. İddianame ve gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "13.11.2014" yerine "13.11.2014 ve 08.01.2015" olarak yanlış yazılması,

2. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 19.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte

kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/487 Esas, 2015/907 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, diğer yönleri incelenmeksizin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,