KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2020/22495 E., 2022/10669 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Ekim 2022
- Mahkeme
- ANTALYA Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hükümler
- 1- Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.09.2020 tarih, 2020/302 esas ve 2020/273 karar sayılı mahkûmiyet hükmü
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
2- İstinaf talebinin düzeltilerek esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, hükmolunan hapis cezasının süresine göre, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, temyiz incelemesi duruşmasız olarak yapılmıştır. 5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
CMK'nın 280/1-a maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemelerince "İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303'üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilebileceği düzenlenmiş olup,
CMK'nın 303/1. maddesi kapsamında bulunmayan temel cezanın alt sınırdan tayin edilip edilemeyeceğinin CMK 280/1-g maddesi gereğince duruşma açılmaksızın belirlenemeyecek olması nedeni ile CMK 280/1-g. maddesi uyarınca duruşma açılarak delil değerlendirilmesi yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2020/22495, K. 2022/10669, 25 Ekim 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama