Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/22625 K.2021/9339

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Kesinleşen hükme, bozmaya uyularak yapılan uyarlama yargılamasına, dosyadaki delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine; 5252 sayılı Kanunun 9. maddesine uygun biçimde değerlendirme yapılarak, 5237 sayılı TCK'nın lehe olduğunun belirlenmiş olmasına, incelenen dosya içeriğine ve gerekçeye göre, hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Gerekçeli karar başlığında gözaltı ve tutuklama tarihinin yazılmayarak CMK’nın 232/2-d maddesine aykırı davranılması,

2- Gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, sonuç adli para cezası doğru hesaplanmış ise de, "250" gün olan gün para cezasının "125" gün olarak yanlış yazılması,

3- Adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulama maddesinin “52/4” yerine “52/2” olarak gösterilmesi ve "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalanın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği" belirtilmesi gerekirken "taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tahsil edileceğine" karar verilip kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

4- Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından hükümlünün durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

5- Mahsup hükümlerine ilişkin TCK'nın 63. maddesi uygulanırken, sanığın tutuklulukta geçirdiği sürelerin de mahsubuna karar verilmesi gerekirken, sadece gözaltında geçirdiği sürelerin mahsubuna karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca giderilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Gerekçeli karar başlığına suç tarihinden sonra gelmek üzere “Gözaltı Tarihi: 10.10.2002, Tutuklama Tarihi: 14.10.2002” ibarelerinin eklenmesi,

2- Hüküm fıkrasının gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin altıncı paragrafında olan "125" ibaresinin çıkarılarak yerine "250" ibaresinin yazılması,

3- Hüküm fıkrasından adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin yedinci paragrafının çıkarılarak yerine “TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca sanığa verilen adli para cezasının birer ay ara ile 10 eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalanın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi,

4- Hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli iptal kararı ve 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCK’nın 53/3. fıkrasında yapılan değişiklikten sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

5- Hüküm fıkrasının TCK'nın 63. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan "gözaltında" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve tutuklulukta" ibaresinin eklenmesi,