KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2020/3085 E., 2021/5401 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2021
- Mahkeme
- İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hükümler
- 1- Mahkûmiyet: Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/06/2019 tarihli, 2018/202 esas ve 2019/241 sayılı kararı
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
2- İstinaf başvurusunun esastan reddi: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 24/12/2019 tarihli, 2019/3354 esas ve 2019/2948 sayılı kararı
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
İletişimin tespiti kararı kapsamında açık kimlik bilgileri bilinen sanıkların uyuşturucu ticareti yapacağı yönünde kuvvetli şüphe oluşması üzerine fiziki takip sonucunda yakalandıkları olayda önleme arama kararına dayanılarak yapılan ara yakalamalardaki arama sırasında suç konusu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği; adli aramayı gerektiren bu olayda önleme araması kararına dayanılarak yapılan aramanın hukuka aykırı olduğu, bu arama ile elde edilen delilin hükme esas alınamayacağı dikkate alınarak; olayla ilgili adli arama kararı veya yazılı arama emri olup olmadığının araştırılması, varsa aslı veya onaylı örneğinin getirtilmesi, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile ve hukuka aykırı aramaya dayanılarak hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, tutuklama şartlarında değişiklik bulunmaması göz önüne alınarak sanık ... müdafiinin salıverilme talebinin reddine,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2020/3085, K. 2021/5401, 29 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama