Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/3252 K.2021/12665

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz isteğinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1)Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı yerine, “5275 sayılı Yasa'nın 106. maddesi hükümlerinin uygulanacağının, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet Savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek,

hükümlünün 2 saat çalışması karşılığı 1 gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceğinin, günlük çalışma süresinin en az 2 saat ve en fazla 8 saat olacak şekilde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce belirleneceğinin, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması halinde çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamını açık ceza infaz kurumunda yerine getireceğinin” ibaresi yazılmak suretiyle TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

2) Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3) Sanık hakkında hükmedilen cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dayanak yapılan Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2011 tarih 2011/359 esas ve 2011/634 karar sayılı ilamındaki suçun TCK’nın 141/1. maddesi kapsamında kaldığı ve mahkemenin 03.07.2014 tarihli ek kararı ile uzlaşma gerçekleştiğinden TCK’nın 7/2 ve CMK’nın 253, 254 maddeleri gereğince ortadan kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmakla tekerrür hükümleri uygulanamayacağından ve sanığın adli sicil kaydında başkaca ikinci kez mükerrirliğe esas alınabilecek ilamı da bulunmadığından, sanığın birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre cezasının infazına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ikinci defa mükerrirliğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz isteği bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMK'nın 302. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesi hükmünün;

1)Hüküm fıkrasının adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümdeki “5275 sayılı Yasa'nın 106. maddesi hükümlerinin uygulanacağının, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek,

hükümlünün 2 saat çalışması karşılığı 1 gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceğinin, günlük çalışma süresinin en az 2 saat ve en fazla 8 saat olacak şekilde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce belirleneceğinin, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması halinde çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamını açık ceza infaz kurumunda yerine getireceğinin” ibaresinin çıkartılması ve yerine “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” ibaresinin yazılması,

2) TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve aynı maddede 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler gözetilerek oluşan duruma göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

3) Hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması ve yerine “ sanığın adli sicil kaydında yer alan Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2017 tarih 2017/294 esas ve 2017/1085 karar sayılı ilamı ile hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas olması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 58/6 maddesi gereği sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE, cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

Suretiyle, hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik TEMYİZ İSTEĞİNİN ESASTAN REDDİNE,