Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/3608 K.2021/13402

2-) İstinaf başvurusunun esastan reddi; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 21.04.2020 tarihli 2020/769 esas ve 2020/475 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Hükmün tebliğinden sonra, sanığın bulunduğu Nevşehir E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan gönderdiği 05/05/2020 tarihli dilekçesinde “... verilen hükme bir itirazım olmadığından temyiz talebim yoktur” şeklindeki beyanının temyiz hakkından vazgeçme niteliğini taşıdığı, bu dilekçeyi ibraz etmesinin ardından 22/05/2020 tarihinde yine bulunduğu ceza infaz kurumundan temyiz dilekçesi gönderdiği ve bu temyiz talebinin yasal süresinden sonra olması ve temyiz süresi geçtikten sonra vazgeçmeden dönülmesi mümkün değil ise de, COVİD 19 Pandemi sürecinde yasal süreler durması nedeniyle temyizden feragattan vazgeçmenin süresi içerisinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanığın temyiz dilekçesinde belirttiği ;delillerin mahkumiyet için yeterli olmadığına dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca birer ay ara ile 24 eşit taksit ile alınmasına, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde tamamının bir defada tahsil edileceğine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” hususu belirtilmeyerek yerine 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde maddesi uyarınca işlem yapılacağı belirtilip, TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

2-) Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemleri bu nedenlerle yerinde olduğundan, CMK'nın 302. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, İlk Derece Mahkemesi hükmünün;

1-) Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafına“... 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi uyarınca işlem yapılacağı “ kısmı çıkarılarak onun yerine ”ödenmeyen adli para cezası nedeniyle ” ibaresinden sonra gelmek üzere ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ” ibaresinin eklenmesi,

2-)TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümde “.. sayılı iptal kararı'” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler” ibaresinin yazılması,

Suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,