Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/3874 K.2025/3301

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamından; yapılan ihbara istinaden 14.11.2012 tarihinde sanığın kiraladığı anlaşılan işyerinde yapılan aramada 42 kilo 875 gr esrar ele geçtiği ve ele geçirilen uyuşturucu maddeler sebebiyle inceleme konusu davanın açıldığı, ayrıca bu eylemden önce 06.11.2012 tarihinde Aksaray'da sanığın sevk ve idaresindeki araçta 33 kilo 418 gr esrar ele geçtiği ve bu uyuşturucu maddeler sebebiyle sanığın 07.11.2012 tarihinde tutuklandığı, hakkında açılan davada Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/346 Esas, 2013/97 Karar sayılı dosyasından mahkûm olup kararın kesinleştiği, sanığın temyiz incelemesine

konu dava dosyasındaki savunmasında ele geçen maddeyi parça parça nakledeceğini, ilk kısmı götürürken yakalandığını, işyerinde ele geçen uyuşturucu maddenin ise kalan kısım olduğunu beyan ettiği, 06.11.2012 tarihli eylemden hemen sonra tutuklanan sanığın suç işleme kararını yenileyemeyeceği gibi eylemlerde 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde suç oluşmadığı, her iki olayda ele geçen maddelerin bir bütünün parçası olarak kabul edilerek sanık hakkında tek eylem sebebiyle mahkûmiyet kararı verilmesi gerekeceği;

ancak 06.11.2012 tarihinde ticaret amacıyla uyuşturucu madde nakletme suçundan dolayı tutuklanmasından sekiz gün sonra yapılan ihbar nedeniyle Diyarbakır'da kiraladığı iş yerinde uyuşturucu madde bulundurma eylemini gerçekleştirdiği anlaşılan sanığın 5237 sayılı TCK'nın 188/3. maddesinde yazılı nakletme ve bulundurma seçimlik hareketlerini ayrı ayrı gerçekleştirmesi, her iki olayda uyuşturucu maddelerin ayrı yerlerde ele geçmesi ve sanığın eylemlerinin farklı olması,

olaylarda ele geçirilen uyuşturucu maddelerin miktarına bağlı olarak önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ile aynı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütlere göre temel hapis ve adli para cezalarının alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerekeceği;

bu itibarla dosya içindeki Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2013 tarihli ve 2021/346 Esas, 2013/97 Karar sayılı ilamıyla uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 8 yıl hapis ve 12.000,00 TL adli para cezasına karar verilen ve kesinleşen cezanın, temyiz incelemesine konu bu dosyada her iki eylem birlikte değerlendirilmek suretiyle verilecek cezadan mahsup edilerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, 5271 sayılı CMK'nın 223/7. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmesi,