KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2020/3966 E., 2022/2007 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2022
- Mahkeme
- KONYA 3. Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- Mahkûmiyet (Zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Dosya, aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2020/683 sırasında kayıtlı aynı mahkemenin 2018/485 esas ve 2019/109 karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.
Tefhim şerhinde temyiz süresinin 15 gün olarak belirtilmesi karşısında yanıltma nedeniyle sanık müdafiinin temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.
Birlikte incelenen dosyada hükme esas alınan tüm evrakın bulunması, ayrıca Konya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/1459 değişik iş sayılı kararının, 17.10.2014 ve 23.10.2014 tarihli eylemlere ilişkin ekspertiz raporları, olay tutanakları ve sanıktan uyuşturucu madde aldıkları iddia olunan kişilerin şüpheli sıfatı ile verdikleri ifadelerin UYAP ortamında bulunması, fiziki takip tutanakları ve iletişimin tespiti tutanaklarının ise aslına uygun olduğu belirtilir şekilde dosya içinde bulundurulması nedeniyle tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak; hükümden sonra 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesinde yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olduğu, 6545 sayılı Kanun'la getirilen TCK'nın 191. maddesindeki değişiklikler ile koşullarının oluşması durumunda, "hükmün açıklamasının geri bırakılması" ve “davanın düşmesi” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2020/3966, K. 2022/2007, 23 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama