Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/4034 K.2020/8347

Adalet Bakanlığının, 15/05/2020 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...'ın mahkûmiyetine dair Antalya 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/01/2020 tarihli ve 2019/317 esas, 2020/4 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 05/06/2020 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında 02/03/2013 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 10/03/2014 tarihli iddianameyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Ankara 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/03/2015 tarihli ve 2014/409 esas, 2015/274 sayılı kararıyla TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla değişik 5320 sayılı Kanun’un geçici 7/2. maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 28/04/2015 tarihinde kesinleştiği,

2- Daha sonra, sanığın kanun yararına bozma talebine konu olan 28/09/2019 tarihli uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan dolayı 09/10/2019 tarihli iddianameyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, değişen suç vasfına göre eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğundan bahisle Antalya 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/01/2020 tarihli ve 2019/317 esas, 2020/4 sayılı kararıyla, sanığın TCK’nın 191/1, 192/3 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/5. maddesinde yer alan, “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda sanık hakkında uyuşturucu madde kullanma suçundan daha önce Ankara 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/409 esas, 2015/274 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği ve 07/05/2015 tarihinde kesinleştiği, mevcut incelenen dosyanın suç tarihinin 28/09/2019 olması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlenmesi sebebiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından yeni bir soruşturmaya konu edilmeyip hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını veren mahkemeye ihbarda bulunması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir." denilerek,

Antalya 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/01/2020 tarihli ve 2019/317 esas, 2020/4 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

02/03/2013 tarihli ilk suça ilişkin olarak yapılan yargılama sonucunda, Ankara 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/03/2015 tarihli kararıyla 6545 sayılı Kanunla değişik 5320 sayılı Kanunun geçici 7/2. maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında,

Bu kararın 28/04/2015 tarihinde kesinleşmesinden sonra 5 yıllık denetim süresi içinde işlendiği iddia edilen 28/09/2019 tarihli ikinci suçun, ilk suça ilişkin olarak 5320 sayılı Kanunun geçici 7/2. maddesi uyarınca verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının “ihlali” niteliğinde olduğunun tespit edilmesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik TCK’nın 191/5. maddesi gereğince ihlal niteliğinde olan suç bakımından ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapma yasağı bulunduğundan “davanın düşmesine” ve “ilk suça ilişkin hükmün açıklanması için ihbarda bulunulmasına” karar verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek mahkûmiyet kararı verilmesi, yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi kabul edilmiştir.

D) Karar: