Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/49 K.2020/8635

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

05/11/2015 tarihli celseye ilişkin duruşma zaptında, sanığın SEGBİS sistemi ile hazır edildiği yazılmış ise de, savunması ve son sözü sorulmayan sanığa gerekçeli kararın tebliğ edilmesine karar verildiği ve dosya arasında bulunan Adana E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün 05.11.2015 tarih ve 62732 sayılı yazısında sanığın tahliye olması nedeniyle SEGBİS odasında hazır edilemeyeceğinin bildirildiği anlaşıldığından, sanığın SEGBİS ile hazır edildiğine dair ibarenin duruşma zaptına sehven yazıldığı ve gerekçeli karar kendisine 08.12.2015 tarihinde tebliğ edilen sanığın 09.12.2015 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı'nca 17.03.2015 tarihinde düzenlenen rapora göre sanığın kan tahlili sonucunda belirlenen "Benzodiazepin" isimli maddenin 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasında, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakebesi Hakkında Kanun'da, 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle İlgili Kanun'da, uyuşturucu maddelere dair 1961 sayılı Tek Sözleşmesi'nin 1 ve 2 numaralı cetvellerinde,

2313 ve 3298 sayılı Kanunların verdiği yetki uyarınca çıkarılan Bakanlar Kurulu kararlarında sayılan uyuşturucu ve uyarıcı maddeler arasında yer almaması nedeniyle uyuşturucu veya uyarıcı madde olarak kabul edilmesine olanak bulunmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 6. fıkrasında öngörülen suç saklı kalmak üzere, bu maddenin "kullanmak amacıyla bulundurulmasının" suç oluşturmayacağı gözetilmeden, sanığın unsurları oluşmayan atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,