Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/5443 K.2020/5330

2) İstinaf başvurusunun esastan reddi; Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 08/03/2019 tarihli, 2018/3750 esas ve 2019/333 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

İlk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesince verilen kararların başlık kısmında, suç tarihinin "13/09/2014" yerine, "14/09/2014" olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Dosya kapsamına göre, gözaltına alınan sanığın üst araması sırasında ele geçen 1 beste halinde 1,9 gram maddenin "uyuşturucu veya uyarıcı nitelikte olup olmadığının" uzmanlık raporu ile tespit edilmesi ve sonucuna göre, zamanaşımı süresince, sanık hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri ve aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Dosya içeriğine göre, sanık ...’un, aşamalardaki savunmalarında “Arkadaşı ... aracılığı ile Van ilinde tanıştığı, kendisini Sedat olarak tanıtan ve sonradan ismini ... olarak öğrendiği şahıstan, uyuşturucu madde ele geçen kamyonu, Başkale ilçe merkezine götürmek üzere teslim aldığını,” bildirdiği; tanık ...’in ise yeminli beyanlarında, sanığın savunmasını teyit ederek, ...’yı UYAP’ta kayıtlı fotoğrafı üzerinde teşhis ettiği, suç duyurusu üzerine,

... hakkında açılan kamu davasında, Van 6. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 07/05/2020 tarihli, 2019/68 esas ve 2020/97 sayılı kararı ile temyize konu 13/09/2014 tarihli olay nedeniyle “TCK’nın 188/3, 52, 53, 63. maddeleri uyarınca verilen 19 yıl hapis ve 360.000 TL adli para cezasına” ilişkin hükmün istinaf edildiği, Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 2020/1640 esasına kaydedilen söz konusu dosyanın, istinaf incelemesinin halihazırda tamamlanmadığı anlaşılmakla, sanık ... hakkındaki dosya derdest ise bu dava ile birleştirilmesi,

hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dava dosyalarının bu dosya içine konulması ve incelenmesinin ardından, sonucuna göre sanık ... hakkında TCK’nın 192/3. maddesinin uygulanma koşulları bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesi,

2) Hükümden sonra 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile yapılan değişiklik nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

3) 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde yer alan “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir...” şeklindeki düzenleme ve TCK‘nın 52/4. maddesinde yer alan “...ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği belirtilir.” ibaresi birlikte dikkate alındığında, mevcut yasal düzenlemelerle çelişmediği ve infazı kısıtlamadığı halde, "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" karar verilmemesi,

4) Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarınca ele geçen uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,